و عبوري نزديك

مقصدي بي پايان... 
قاصدك خسته از اين راه دراز

گونه هايش همه خيس

از غم هجران و فراق 

به ته كوچه دلی دارد و در دل تپشي
كه به سر منزل مقصود رسي يا نرسي؟ 

گامهايش آرام

دستي از جنس نوازش سر خاك 

و به سر فكر رسيدن به هوس هاي محال

غزلي مي خواندكه مرا رانده ز خود

غم صد ساله ي هجران و فراق…

غمهايت را در دستان خداوند بگذار

Put your problems in god's hands

گر چه گاهي چنين بنظر ميرسد

Although it sometimes seems to us

که دعاهايمان ناشنيده مانده اند

Our prayers have not been

اما خدای مهربان تمام نيازهامان را در می يابد

God always knows our every need

بی هيچ کلامی

Without a single word

و تنهايمان فرو نمی گذارد

And He will not forsake us

گرچه زندگی پُر افت و خيز باشد

Even though the way is steep

چرا که او همواره با ماست

For always He is near to us

و به نگاهی مهر آميز نگه دارِ ما

A tender watch to keep waitin for us

او هميشه منتظر ماست

بگذار به جاي اينكه دعا كنم تا از خطر ايمن بمانم ...

بي مهابا به مصاف آن بروم .

بگذار به جاي اينكه براي تسكين دردم التماس كنم ...

توانايي غلبه بر آن را داشته باشم .

بگذار به جاي اينكه نگران نجات خود باشم ...

دل به صبري ببندم كه آزادي ام را نويد ميدهد .

عطايي كن ؛ تا از بزدلي فاصله بگيرم و رحمت تو را

نه تنها در موفقيت هايم ؛ بلكه آن را همچنين در شكستهايم احساس كنم !!!

تو را به راستي،
تو را به رستخيز
مرا خراب کن!
که رستگاري و درستکاري دلم
به دستکاري همين غم شبانه بسته است
که فتح آشکار من
به اين شکست هاي بي بهانه بسته است

اما
با اين همه
تقصير من نبود
که با اين همه...
با اين همه اميد قبولي
در امتحان سادهْ تو رد شدم اصلاً نه تو ، نه من!
تقصير هيچ کس نيست از خوبي تو بود که من بد شدم!

نوميدانه براي يافتنش به هر سوي اتاق سر ميكشم

او را نمي يابم !

كاشانه ي كوچكي دارم و آنچه روزگاري از آن رفته است

باز يافتني نيست !

اما ؛ خداي من.... پروردگار من بي منتهاست !

من در جستجوي او به در خانه ي خدا آمده ام !

زير آسمانِ غروب طلايي رنگ ايستاده ام و چشمان مشتاقم را به چهره اش مي دوزم !

به حاشيه ي ابديت رسيده ام كه از آن چيزي ناپديد شدني نيست !

نه اميد

نه خوشبختي

و نه سيماي صورتي از لابلاي اشكها ديده شود .