آه زندگی
بگو با من از عشق من
از او که سالها مرا در بر گرفت بی منت
او که اعتبار اسمش را درنبض من نهاد
و غرورش را در شمارش
تقدیر من رها کرد
از او که پرواز من بود
و روحش اقتدار قرن نو.
آه زندگی
از عشق من بگو
که اکنون
در کجای حادثه زخمیست
بگو که فریاد کدام سایه
سکوت او را درید
و ضجه های
کدامین تردید
کابوس خوابهای او شد.
بگو بگو از عشق من
از او که مرا
در پناه راز خویش پروراند
و دستانش
در این بادهای وحشی جنون
در خاک مضطرب من
دانه های عاشقانه کاشت
آه زندگی
با من بگو از عشق من
بگو از جاده های بی ترحم
از این تقدیر ملتهب
بگو که عشق من چه می کشد
در آن حصار نانجیب
بدون ذره ای امید.
آه زندگی
بگو که این زمانه ی بی فرجام
با عشق من چه کرد
بگو که کدامین پایان
انتقام خویش را از او گرفت
و اشک کدامین معشوق
در چشم او نشست
بگو که به جرم
کدامین قانون می شکند
در این دیار بیمار.
آه زندگی
از عشق من بگو
از جاده های بی ترحم.

آمد ، به طعنه كرد سلامي و گفت : مرد
گفتم : كه ؟ گفت : آنكه دلت را به من سپرد
 وانگه گشود سينه و ديدم كه اشك عجز
 تابوت عشق من ، به كف نور ، مي سپرد 
                                                            کارو

" وقتی تو نیستی، گم میشه آفتاب

خاکستر میشه حریر مهتاب

از رفتنت من، پر میشم از شب

شب دلهره، شب اضطراب

وقتی تو نیستی، دنیا شب میشه

شب از دل من، شب تا همیشه

بی تو هر نفس، تکرار ترسه

لحظه لحظه نیست، نبض تشویشه

بی تو نه صدام مونده نه آواز

نه اشک غزل نه ناله ی ساز

بالی اگه هست از جنس کوهه

از رنگ خاک و حسرت پرواز

هیچکی عاشقت،

اینجور که منم نبود و

 نشد

 لاف نمیزنم

من از تویی که بد کردی با من، گله میکنم، دل نمیکنم